Kansen(on)gelijkheid in het Onderwijs (TEO, nr. 2 2020)

Ben super trots op schoolbesturen, collega’s, ouders en leerlingen die super hard werken om er het beste van te maken. Maar laten we ook aan onze leerlingen denken die onder de armoede grens leven, geen prettige thuissituatie hebben en/of geen digitale middelen hebben. Laten we scholen ook open houden voor deze leerlingen. Oftewel laten we er zijn voor elkaar! Zie de link van de Gemeente van Amsterdam, voor het aanvragen van budget voor een laptop: https://www.amsterdam.nl/werk-inkomen/pak-je-kans/gratis-laptop-of-0/

Hieronder mijn nieuwe column in de TEO (Tijdschrift voor het Economisch Onderwijs)

I’m super proud of school boards, colleagues, parents and students who work super hard to make the best of it. But let’s also think of our students who live below the poverty line, do not have a pleasant home situation and / or have no digital resources. Let’s also keep schools open for these students. In other words, let’s be there for each other!

Below my new column in the TEO (Magazine for Economic Education)

Quote…

Leerling: “Weet niet of ik het na mijn herkansing ga halen…”

Andere leerling: “Zeker wel. Soms moet je iets twee keer doen in het leven om succesvol te worden.”

H. 5 Havo 

Goodbye…

We zijn jullie dankbaar voor die jaren 
Een mooie naam die jullie achter zullen laten
Mooie momenten die we bewaren
Owh denk eens terug aan al die jaren 

De mooie jaren vliegen voorbij
het moment van afscheid is nabij 
En nu jullie samen zijn  
Zeggen wij jullie Goodbye
—————
Half 9 het is maandag, een frisse ochtend
Heb me boeken niet bij me en het lokaal niet gevonden
Ik weet niet eens welk vak, als ik maar op tijd ben
Aangekomen bij m’n kluisje pak ik m’n schrift en m’n pen
Ik versnel me snel naar me plek
Tot me verbazing zie ik wie ik voor de klas heb
Een stralende vrouw met een stralende lach
Die nu staat voor de klas en ze maakt me dag -kleurig-
Van mij mag nu alles gebeuren 
Maakt niet uit al heeft me rooster 8 uren
Zat je in de klas ,les, dan zag je dat de juf de hele les constant door alleen engels sprak 
Eerste graads bevoegd maar kijk eens waar ze zat? Op marcanti les te geven
En ja, Engels is een vak dat er bij mij niet in gaat
Maar zij is een leerkracht die je laat slagen met een 8
_________________________
We zijn jullie dankbaar voor die jaren 
Een mooie naam die jullie achter zullen laten
Mooie momenten die we bewaren
Owh denk eens terug aanal die jaren 

De mooie jaren vliegen voorbij
het moment van afscheid is nabij 
En nu jullie samen zijn  
Zeggen wij jullie Goodbye
____________________
En nu wil ik meester Pim in de spotlight zetten
Geeft altijd feedback aan de docenten
Hij had plezier in zijn werk, niet uit te drukken in procenten
En hij genoot er van, hij is een doorzetter
Een geweldige prestatie, dat heeft nu een eind.
Een vraag naar jullie allen: Wanneer miste hij een activiteit?
Sta eens daarbij stil hij maakte altijd tijd
Wannaar je ook maar wil, hij staat er bij
Eerstejaars docenten die hij begeleidt
Een voorbeeld voor ons allen, kijk eens wat hij heeft bereikt
Een vaderfiguur. Een biertje erbij?
Een lach op je gezicht en een traantje erbij
Wij zullen jullie missen maar dat maakt niet uit
Want die mooie momenten die gaan er niet meer uit
Tot slot heb ik een vraag wie ben ik en wie ben jij
Kijk eens om je heen. Marcanti dat zij WIJ
 ______________________
We zijn jullie dankbaar voor die jaren 
Een mooie naam die jullie achter zullen laten
Mooie momenten die we bewaren
Owh denk eens terug aan al die jaren 

De mooie jaren vliegen voorbij
het moment van afscheid is nabij 
En nu jullie samen zijn  
Zeggen wij jullie Goodbye

Tekst: Achraf Ben Salah
Zang: Achraf Ben Salah & Redouan Badaou

Trots, trotser, trotst….

Dag in dag uit maken wij docenten veel mee in het onderwijs. De ene dag komen we teleurgesteld en moe thuis, de andere dag enthousiast en trots. Maar er is één dag in het jaar waarop echt iedereen trots naar huis gaat en dat is, op de dag van de diploma-uitreiking.

Na jarenlang zweten, leren en keihard werken is dan eindelijk het moment van erkenning aangebroken. De leerlingen verheugen zich erop en de docenten doen hun uiterste best om het uitreiken van het diploma tot iets bijzonders te maken

Zo doet elke school en zelfs elke mentor dat op zijn eigen manier. Als ik op de Social Media kijk en de foto’s van deze feestelijke dag van de verschillende scholen en mentoren bewonder, valt mij op hoe creatief wij docenten zijn en hoeveel werk en tijd wij er elk jaar opnieuw in steken. Maar ondanks alle verschillen hebben wij docenten toch één doel: onze leerlingen een onvergetelijke avond bezorgen!

Hoe vervelend of hoe lief een leerling ook was, het is feest! Iedereen die is geslaagd mag meefeesten en genieten van de avond!

Leerlingen die een hele jaar lang klaagden over hoe slecht een school of een specifieke docent wel niet was, geven op deze avond dezelfde docent een bos bloemen en bedankt hem of haar voor de leuke en leerzame tijd. En…ineens vinden ze het moeilijk om afscheid te nemen van de school.

Mentoren die bekend staan als zuinig, gaan nu ineens wel naar de winkel om toch iets kleins voor alle geslaagden te kopen.

Docenten die het tegen het eind van het jaar altijd enorm druk hebben, maken op z’n dag  toch tijd vrij en gaan mentoren helpen met hun voorbereidingen.

Ooms, tantes, nichtjes, neefjes, maar soms ook vaders en moeders die eerder nog nooit een stap in school hebben gezet, komen op z’n dag nu wel naar school.

Leerlingen die normaal “nooit” tijd hebben voor docenten of hun mentor, staan op z’n avond in de rij om toch nog even met hun docenten en mentor op de foto te  gaan.

Oud leerlingen die de school nog steeds  missen komen graag met  geslaagden mee naar de diploma-uitreiking om toch ook weer eens haar/zijn oude docenten terug te zien.

Maar ook vrienden van leerlingen, die normaal de school niet in mogen, zien nu hun kans schoon  en drukken als “geintje” het brandalarm in als de directeur een welkomstpraatje houdt.

Het hoort er allemaal bij. Elk jaar opnieuw doe ik nieuwe ervaringen op en vind ik het prachtig om zo een avond mee te maken en te zien hoe trots iedereen erbij loopt. Of het nou de directeur is die trots is op zijn slagingspercentages of, een docent die trots is op z’n eigen klas en tevens trots is op zichzelf omdat de meesten zijn geslaagd voor haar/zijn vak of, ouders die trots zijn op hun kind of leerlingen die trots zijn op zichzelf. Eigenlijk is die avond iedereen  vrolijk en trots!

Toch heeft elke mentor haar of zijn top drie van de mooiste momenten van zo’n avond. Hieronder volgen die van mij…

Nummer 1: “Leerling komt alleen naar de diploma uitreiking…”

Alweer zo’n vier jaar geleden had ik een mentorleerling die het lastig vond om zijn gevoelens te uiten kenbaar te maken. Het was namelijk een stoere jongen en gevoelens tonen zou volgens hem het plaatje naar de buitenwereld verpesten. Eén van zijn levensdoelen was ervoor te zorgen dat zijn vader ooit trots op hem zou worden. Eindelijk was het zover, de dag van de diploma-uitreiking, Hij was geslaagd. . Trotser had hij zijn vader  die avond niet kunnen maken. Bij de ontvangst zag ik dat hij alleen was gekomen. Hij  vertelde dat zijn vader niet kon komen in verband met zijn werk. Uiteraard geloofde ik er niks van, maar deed alsof ik het geloofde en verwees hem naar de aula waar onze directeur zou beginnen met zijn welkomswoord. Gauw belde ik zijn vader op en vroeg waarom hij niet was gekomen. De vader vertelde dat hij van niks wist en dat hij zijn best zou doen om er zo snel mogelijk te zijn. Ik beloofde hem zijn zoon tot  het laatst te laten wachten. Binnen 30 minuten was zijn vader op school en kreeg de gelegenheid om de diploma-uitreiking van zijn zoon mee te maken. Mijn mentorleerling was erg verrast, maar ook heel blij en ik weet zeker dat hij deze avond nooit  meer  zal vergeten…

Nummer 2: Leerling maakt het goed met een bos bloemen…
Het was mijn allereerste eindexamenklas. Ik was pas docent en kreeg deze klas omdat mijn collega ziek werd midden in het jaar en ik werd verzocht  om hem te vervangen. Het was een klein groepje met daarin één leerling, waar ik letterlijk geen raad mee wist. Ik was nog erg onervaren en kon de agressie van deze jongen moeilijk beteugelen. Omdat ik toch op mijn strepen moest staan, hadden we nogal vaak ruzie. Tot de dag van de diploma-uitreiking. Deze jongen was geslaagd en  zocht mij op met een bos bloemen en bedankte mij voor het afgelopen jaar. Ik wist totaal niet wat mij overkwam. Ik keek hem aan en vroeg of er soms een bom in zat, waarop hij mij lachend aankeek en zei: “Bommen heeft u genoeg gehad, maar deze bloemen heeft u sowieso verdiend..”

Nummer 3: 100% geslaagd…
Ik had vorig jaar een eindexamenklas basis/kader die ik 12 uur per week lesgaf. Omdat ik in het 3e leerjaar hun mentrix was en omdat ik hen zo vaak lesgaf in de 4e klas zagen de leerlingen mij als hun tweede mentrix. Het waren “gekke”, drukke maar zeker ook hele leuke leerlingen! En deze kanjers waren allemaal geslaagd! Onze slagingspercentage bij handel en verkoop was dat jaar 100%! Ondanks ik hun mentrix niet was mocht ik in overleg met mijn collega toch de helft van de diploma’s uitreiken. Het was geweldig ! Mede omdat ik de leerlingen door en door kende. De ouders, vrienden en familieleden hebben enorm gelachen en ik  weet zeker dat ze deze avond nooit meer zullen vergeten! Maar ook ik zal dit niet doen.

Zo heeft iedere docent zijn eigen ervaringen. En elk jaar komen er steeds weer nieuwe bij. Ik kijk dan ook weer heel erg uit naar de komende diploma-uitreiking om al die “trotse” gezichten te zien. Maar als je aan mij vraagt wie er op zo’n avond het meest trots is, zou ik zeggen: “Leerlingen zijn trots, wij docenten zijn trotser, maar de ouders/verzorgers zijn, zeker weten, het trotst!

Sultan Gökşen