The intelligent stick

“Juf, wat heeft nu nou weer meegenomen? Wat gaan we doen?” hoor ik een van mijn leerlingen naar mij roepen, als hij ziet dat ik met vier whiteboards het lokaal open. Kijk hem met een glimlach aan en vraag of hij wil plaats nemen. Start mijn management en organisatie les en vertel mijn 5 havoleerlingen dat zij de komende periode met behulp van de eduScrum methode aan een sociaal businessplan gaan werken. Een plan om de mensen en onze maatschappij te helpen. Tevens deel ik ze mee dat de school een budget heeft gereserveerd voor een showmodel, die ze zelf moeten ontwerpen. De leerlingen worden er helemaal stil van, uiteindelijk vraagt er een na een aantal minuten ”Juf, mag het echt van alles zijn?”. Waarop ik weer glimlach en zeg, “Ja, mits het een sociaal businessplan en product wordt.”

De leerlingen kregen van mij de vrijheid om binnen en buiten het gebouw te werken, zodra ze mij nodig hadden wisten ze mij te vinden. Zo kwam ik leerlingen tijdens het project liggend in de mediatheek tegen, waar zij aan het nadenken waren. Anderen die druk achter de computer op verschillende websites aan het surfen waren en sommige leerlingen die met verschillende leraren en leerlingen aan het brainstormen waren. Ik had zelfs leerlingen die niet het vak management en organisatie niet volgden, maar alsnog mee wilden doen (wat uiteraard mocht)!

Na een periode van acht weken moesten de leerlingen de producten aanleveren. Naast hun handelingsopdracht voor M&O stuurde ik de plannen op naar een internationaal sociaal ondernemersplan competitie in Istanbul, waar ruim tien Europese landen aan meededen. De leerlingen hadden geweldige producten ontwikkeld. Van stickers om radioactieve stralingen mee tegen te gaan tot een blindenstok.

Na ruim een maand kregen we te horen dat het team van de blindenstok nummer twee was geworden met de competitie in Istanbul. De leerlingen wonnen daarmee $3.000,-. Helaas konden ze niet naar Istanbul voor de prijsuitreiking wegens de onveilige situatie in Istanbul, maar wel hebben ze de gelegenheid gehad om hun verhaal achter het project te delen. De twee jongens Bilal en Jorg die met hun idee ”The intelligent stick”. mij wisten te verrassen, hadden achterhaald hoe je zo’n stok in elkaar moest zetten. Ze hadden hun docent van natuurkunde lastiggevallen en veel op YouTube gekeken, om uiteindelijk een trillende blindenstok in elkaar te kunnen zetten. Tevens hadden ze onderzoek gedaan naar materialen om milieuvriendelijke stokken te kunnen produceren en dit als advies meegegeven. Maar waar kwam hun interesse naar blindenstokken vandaan? Achteraf bleek dat dit idee iets was waar Jorg al een hele tijd mee bezig was. Want een van zijn beste vrienden was blind en hij had altijd iets willen bedenken om zijn vriend het leven makkelijker te maken. Hij had zijn vriend tevens ook gevraagd om als eerste zijn stok te testen, wat een succes bleek te zijn.

Onbewust had deze opdracht het voor Jorg mogelijk gemaakt om met de faciliteiten van de school en met de hulp van Bilal zijn vriend te kunnen helpen. Jorg en al mijn andere leerlingen die voorheen niet begrepen waarom ondernemers geluk voor geld konden kiezen, hadden de ruimte gekregen om het te ervaren. En hoe ze die ruimte hebben besteed? Geweldig! Elke keer weten zij mij opnieuw te verassen. Natuurlijk gaat het soms mis, maar we leren het meest van onze fouten en missers. Maar laten we niet vergeten om ook van andermans fouten te leren, want helaas hebben we te weinig tijd om alle fouten zelf te maken.

Sultan Göksen, (docent, lerarenopleider, columnist)

 

Innovatieve ondernemers van de toekomst…

Nog even en dan is het zover, The Global Entrepreneurshipweek (18-11-2013-24-11-2013) staat alweer voor de deur en de voorbereidingen zijn in volle gang Tijdens deze Global Entrepreneurship Week rennen de jonge ondernemers, studenten en scholieren van de ene activiteit naar de andere om ideeën en connecties te verzamelen. In die zin kunnen we de Global Entrepreneurship Week ook vergelijken met de Drie Dwaze Dagen van de Bijenkorf of met ”de rebajas” van Spanje, waar de shopaholics ook moeten rennen om de leukste koopjes in te slaan. Het doel van zo’n week is echter dat de jonge ondernemers, studenten en scholieren de ondernemer in zichzelf leren ontdekken en zo de innovatieve ondernemers van de toekomst kunnen worden. 

Dit is inderdaad een groot doel, waarbij veel hulp nodig is vanuit de opleidingen omdat één week daar zeker niet voldoende voor is. Zo ondersteunen wij op het Marcanti College dit doel door businesslessen aan VMBO leerlingen aan te bieden, waarbij ze leren hun eigen onderneming op te zetten en deze staande te houden. Het leuke van deze businesslessen is dat leerlingen van het Marcanti College mij niet meer zien als alleen een economiejuf maar ook als een ondernemersadviseur, Kamer van Koophandelmedewerker, accountant of zelfs als een belastingmedewerker. Ik krijg dan ook de gekste, leukste en pittigste vragen die ik elke dag in mijn pauzes, tijdens mijn lessen en na schooltijd moet beantwoorden. Het is geweldig hoe leerlingen op hun eigen manier bezig zijn met het ondernemen! Een ding weet ik dan ook zeker en dat is dat dankzij de businessklassen het ondernemen echt is gaan leven op het Marcanti College. Hieronder deel ik dan ook graag mijn top 3 ervaringen, waaruit blijkt dat het ondernemen niet alleen bij de leerlingen maar ook bij de docenten van het Marcanti College leeft.  

Nummer 1: “Juf, mag ik ook mijn Dirk van den Broek pantalon aan? ”

Mijn collega’s en ik werken heel hard om van deze leerlingen echte ondernemers te maken, maar daarnaast hebben we natuurlijk ook als businessdocenten een voorbeeldfunctie. Wij moeten als businessdocenten veel ondernemen om voor de leerlingen de lessen nog veel leerzamer en aantrekkelijker te maken.

In het 4e leerjaar van het VMBO gaan de leerlingen van de businessklassen op studiereis naar Istanbul. De leerlingen presenteren daar op vergelijkbare scholen hun ondernemingsplannen in het Engels en leggen bedrijfsbezoeken af. Omdat alle leerlingen in Istanbul een uniform dragen, verplichten wij onze leerlingen om een zwarte pantalon en een witte overhemd/blouse te dragen tijdens de schoolbezoeken. Ik kan niet uitleggen hoeveel moeite dit onze leerlingen elk jaar kost. De meeste leerlingen hebben namelijk op die leeftijd helemaal geen pantalon en zo vroegen er zelfs een paar: “Juf, mag ik ook mijn Dirk van den Broek pantalon aan? ”

Dankzij het schoonmaakbedrijf Succes zijn wij op het Marcanti College van dit probleem af. Het schoonmaakbedrijf Succes leerde ik zo’n maand geleden kennen dankzij mijn collega Fatma Topcu. Toen mijn collega mij over dit bedrijf vertelde, had ik in tegenstelling tot mijn collega geen hoge verwachtingen, maar door 25 kostuums voor onze businessklassen te sponsoren heeft dit bedrijf mijn stoutste verwachtingen overtroffen! Het bedrijf Hazet kwam dan ook een aantal weken geleden in opdracht van het schoonmaakbedrijf Succes om de maten van onze businessleerlingen op te meten voor deze kostuums. De glinstering in de ogen van mijn leerlingen kan ik niet beschrijven, net als de voldoening die mijn collega en ik daarbij kregen. Wij kunnen dan ook niet wachten om onze businessleerlingen in Istanbul te zien presenteren in dit driedeling kostuum!

Nummer 2: “Wat versta jij onder ondernemen? ”

In het kader van The Global Entrepreneurship Week kreeg Issam el Khalipa van de businessklas de opdracht om uit te zoeken wat leerlingen, studenten en ondernemers verstaan onder het ondernemen.   Met z’n camera ging hij geheel onverwacht bij leerlingen, studenten en docenten langs met de  vraag:  “Wat versta jij onder ondernemen?” Het resultaat was geweldig om te zien! Issam was verrast dat vooral de studenten en de docenten zonder enige angst wilden meewerken. Bij de leerlingen vond hij het wel lastiger, want het filmpje zou nou eenmaal in de kantine tijdens The Global Entrepreneurship Week op het grote scherm uitgezonden worden. Al met al hebben een hele hoop leerlingen, studenten en docenten meegedaan en kunnen we tijdens The Global Entrepreneurship Week het filmpje met trots op ons grote scherm in de kantine afspelen.

Nummer 3: “Juf, heeft u een wireless presenter nodig? ”

Elke docent heeft zijn eigen manier van lesgeven. Zo vind ik het erg fijn om elke les met PowerPoints te werken en ik  denk ook dat met de komst van de smartboards dit eigenlijk bijna van ons verwacht wordt. Op het Marcanti College heeft elk lokaal dan ook zo’n smartboard en maken bijna alle docenten hier volop gebruik van. Aan het begin van het schooljaar maakte ik vaak gebruik van mijn wireless presenter tijdens mijn lessen. De meeste leerlingen zagen voor het eerst zo’n wireless presenter en vonden het een geweldig apparaat. Helaas was ik mijn wireless usb (wat hoort bij mijn presenter) ergens vergeten, waardoor ik deze tegenwoordig niet meer kan gebruiken.

Tot mijn grote verbazing kwamen twee weken geleden mijn havo-leerlingen naar mij toe met de vraag: “Juf, heeft u een wireless presenter nodig? ”  Ik reageerde in eerste instantie verbaasd, maar ze vertelden mij dat ze een onderneming hadden gestart in wireless presenters en dat ze goede deals hadden gesloten met groothandelaren. Hierdoor konden ze mij een wireless presenter aanbieden voor de helft van de prijs waarvoor ik hem had gekocht. Als econoom en hun oude businessjuf was ik gelijk om en voelde ik mij enorm trots! Mijn leerlingen waren een kleine onderneming gestart om ons, de docenten,  gadgets aan te bieden die we goed konden gebruiken tijdens het lesgeven.

Dit deed mij dan ook denken aan al mijn andere oud businessleerlingen die een eigen onderneming in de horeca, textiel en fotografie hadden opgezet. Het zijn ook nog wel kleine ondernemingen, waarvan er al eentje failliet is, maar ik weet zeker dat ze het nog een keer zullen proberen en het dit keer professioneler zullen aanpakken. Want zij, als innovatieve ondernemers van de toekomst, zien risico’s niet meer als een belemmering, maar juist als een beloning, omdat zij hebben geleerd dat risico’s leiden tot innovatie en dus een verbetering van de wereld.

Sultan Göksen